Odalar dolusu kitap, bunca basılı kâğıt…

Akıl ve selüloz karışımı hamurdan yoğrulmuş kafalarınız;

Mezarlarınıza kapanmış vıdı vıdı konuşuyorsunuz.

Kurtların, böceklerin çeneleriyle melekler,

Perçeminizden tutuncaya kadar konuşacaksınız.

Ben yokum, beni karıştırmayın;

Kulaklarımı balçıkla sıvadım ben,

Kafamın çatlaklarını, kalbimin deliklerini de

Dualarınıza, aminlerinize.

Vıdı vıdı vıdı vıdı vıdı vıdı…

Bunca sözü nereden buluyorsunuz?

Ne kadar da çok şey biliyorsunuz,

Ne kadar çok şey istiyorsunuz,

Mezar taşlarından çok, efendiler,

Kitabelerden çok.

Yeter, ama yeter;

Ölüler için de, diriler için de!

Susun artık, susun;

Siz kitaptakiler,

Siz sahnedekiler,

Siz içimdekiler!

Ayıp ama, bakın, Tanrı konuşmak için

Sizin susmanızı bekliyor.

                                                                                                                  Cahit Koytak

                                                                                                   (Yoksulların ve Şairlerin Kitabı)