Belki bir kuyu kadar derinlerdeydi hikayem

Fasılasız mümbit bir karanlıkta      

Aykırı bir soluğun hayat verdiği duvarlarda asılıydı kaderim belki de.

Kaçamaktı

Dokunaklı sözlerimin başındaki geniş alınlı coğrafyalar

Gözlerimin kelebeklerle sürdüğü topraklar.

Ne bir okuru vardı bu parşömenin

Kalem değmemiş ümmi dudakların.

Ne bir atölyesi

Firavunlara kafa tutan bu çılgın dalların budakların,

Güftesi yarım kalmış

Onurlu mürekkeplere ödül bu kalkışmaların.

Ne de beyaz yakalılar haberdardı cinlerle dolu bu vadiden

Nazar değmemiş kapaksız kitaplardan

Dipnotsuz bakir söylenceden.

Buldu beni de işte o zehirli marpuç

Bu kelimelere dokunamazdı bir kimse

Hele kalbinden kavga sesli heceler

Sıfır üç depremleri sökülmüşse…